วงพังก์แคนาดา Piss เปลี่ยนเวทีให้เป็นพิธีกรรม เผชิญบาดแผลจากความรุนแรงทางเพศในอัลบั้มแรก

การดูการแสดงสดของ Piss เปรียบเสมือนการโดนต่อยเข้าเต็มๆ โดยไม่ทันตั้งตัว การนำเสนอบนเวทีของวงฮาร์ดคอร์พังก์สี่คนจากแคนาดาวงนี้ แทนที่จะเป็นการแสดงของวงดนตรีแบบดั้งเดิม กลับใกล้เคียงกับการแสดงศิลปะเชิงพฤติกรรม หรือพิธีไล่ผีเชิงแนวคิดมากกว่า—เป็นเวลา 30 นาทีเต็ม เล่นอัลบั้มแรกที่กำลังจะวางจำหน่าย《You Made Me / Skin On Linen》จบตั้งแต่ต้นจนจบ

นักร้องนำ Taylor Zantingh เดินไปมาบนเวทีด้วยสีหน้าเจ็บปวด ร่างกายมักงอพับลงเพราะน้ำหนักของเนื้อเพลง ขณะที่มือกีตาร์ Tyler Patterson มือเบส Gavin Moya และมือกลอง Garreth Roberts ก่อกำแพงเสียงรบกวนซ้อนทับกันหลายชั้นอยู่ด้านหลังเธอ ตั้งแต่เพลง〈I Wanted To Be A Singer〉ที่โหดร้ายไม่ไว้หน้า ไปจนถึง〈Time Loop At Hot Slit〉ที่มีจังหวะเต้นบิดเบี้ยว เสียงดนตรีแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง ระหว่างเพลงแต่ละเพลงยังสอดแทรกคลิปภาพของนักเคลื่อนไหวเฟมินิสต์ นักปรัชญาวรรณกรรม และเด็กๆ สิ่งที่ปรากฏตลอดการแสดงและไม่อาจมองข้ามได้เลย คือความเจ็บปวดที่หลงเหลือจากบาดแผลความรุนแรงทางเพศที่ Zantingh เคยประสบด้วยตัวเอง—อัลบั้มนี้ถือกำเนิดจากประสบการณ์ตรงของเธอนั่นเอง

เนื้อหาแบบนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ความบันเทิงแบบเทศกาลดนตรีทั่วไป แต่ในเทศกาล End Of The Road ปีนี้ เต็นท์การแสดงของ Piss ก็ยังแน่นขนัดไปด้วยผู้ชม ตอนนั้นวงเพิ่งปล่อยเดโมเพียงสามเพลงบน Bandcamp แต่กระแสปากต่อปากก็แพร่กระจายออกไปอย่างแท้จริงแล้ว นับตั้งแต่เริ่มแสดงสดในปี 2024 พวกเขาสะสมฐานแฟนเพลงที่เหนียวแน่นขึ้นเรื่อยๆ ทั้งในแคนาดาและทั่วอเมริกาเหนือ ในเดือนพฤษภาคมปีนี้ที่เทศกาล The Great Escape ซึ่งจัดขึ้นที่ไบรตัน สหราชอาณาจักร การแสดงที่ทรงพลังของวงนี้ถึงกับได้รับการยกให้เป็นหนึ่งในการแสดงที่ถูกพูดถึงมากที่สุดของเทศกาลปีนั้นเลยทีเดียว

เกี่ยวกับความหมายของอัลบั้มนี้ วงได้บรรยายไว้ว่า "อัลบั้มนี้มีไว้เพื่อสานต่อบทสนทนาที่มีอยู่มานานแล้ว" ประโยคนี้ไม่ได้พูดเกินจริง และไม่ได้พยายามห่อหุ้มบาดแผลด้วยคำพูดสวยหรู—มันเพียงแค่ยอมรับว่า บทสนทนาเช่นนี้ควรถูกรับฟังมานานแล้ว

ขณะนี้ข้อมูลวันวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการและช่องทางจัดจำหน่ายของ《You Made Me / Skin On Linen》ยังไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะ