วงที่เคยถล่มเครื่องดนตรีจนพินาศ ตอนนี้หันมาฝึกบังคับเสียงอึกทึก — Bathing Suits

คำเปิดเป็นประโยคแก้ตัวแบบขำขันของตัวเอง นอกร้าน Gorilla ในแมนเชสเตอร์ ทั้งสี่คนของ Bathing Suits มาสายเพราะรถติด อุบัติเหตุเล็กน้อยไม่เป็นไรนี้กลับเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับสไตล์ของพวกเขาไปโดยปริยาย—วงจาก Leeds วงนี้ขึ้นชื่อเรื่องความไร้ระเบียบมาตลอด แม้แต่สถานการณ์การจราจรก่อนสัมภาษณ์ก็ยังมีกลิ่นอายของความวุ่นวายติดมาด้วย

นักร้องนำ Freyja Blevins, มือกีตาร์ Alex Mulholland และ George Dickinson, มือเบส Elise Hughes ทั้งสี่คนรวมตัวตั้งวง Bathing Suits ที่ Leeds ในปี 2024 และรวดเร็วสร้างชื่อด้วยสไตล์ "industrial freak pop" แต่ก็มักถูกตีกรอบง่ายๆ เป็นแค่ "Idles ถ้าเป็น brat" หรือ "Gilla Band ที่หน้าตาดีขึ้นหน่อย" Mulholland แสดงท่าทีเบื่อหน่ายต่อการจัดหมวดหมู่แบบนี้ว่า "เราเคยถูกถามว่า post-industrial trance หมายถึงอะไรสำหรับเรา จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังคิดคำตอบอยู่"

สิ่งที่ทำให้พวกเขาถูกจดจำจริงๆ คือการแสดงสด ในอดีตการแสดงของ Bathing Suits มักกลายเป็นฉากที่คนบนเวทีต่อยตีกันและอุปกรณ์พังเสียหาย "เราต้องหยุดทำแบบนั้นแล้ว" Hughes พูดพร้อมยิ้มขื่นๆ "George เคยทำเอฟเฟกต์พัง แอมป์ของฉันตกจากเก้าอี้สูง เสื้อผ้าก็ขาดวิ่น" แม้จะลดความรุนแรงทางกายภาพลง แต่ความเสียหายของอุปกรณ์ก็ยังคงเกิดขึ้นต่อเนื่อง—สัปดาห์นี้ในการแสดงที่ฝรั่งเศส Hughes ทำเบสของตัวเองพังยับเยิน "ตอนนี้มันนอนอยู่ในร้านซ่อม แทบจะพูดได้ว่าพยุงชีวิตไว้ด้วยเครื่องช่วยหายใจ"

ทั้งสี่คนมาจาก Sunderland (Hughes), Hadfield (Dickinson), Milton Keynes (Mulholland) และ Peterborough (Blevins) ทุกคนอยู่ในวัยยี่สิบต้นๆ Hughes, Mulholland และ Dickinson รู้จักกันตอนเรียนมหาวิทยาลัยที่ Leeds และร่วมกันตั้งโปรเจกต์การแสดงใต้ดินชื่อ Wisecrack ในการแสดงครั้งหนึ่งได้เชิญวงที่ Blevins สังกัดอยู่ในขณะนั้นมาร่วมแสดง ทำให้ทุกคนได้รู้จักกัน ส่วน Hughes กับ Blevins สนิทกันเพราะชื่นชอบค่ายเพลง PC Music ที่ก่อตั้งโดย A.G. Cook ร่วมกัน

โอกาสแสดงในช่วงแรกส่วนใหญ่ได้มาจาก "เศรษฐกิจแห่งน้ำใจ" ในวงการ Leeds Mulholland เล่าถึง "ดีลที่น่าสงสัย" กับวง Normal Village จาก Loiners ทั้งสองฝ่ายจัดฉาก battle of the bands ปลอมๆ ขึ้นที่ผับเครือ O'Neill's แล้วแบ่งเงินรางวัลกันเองหลังเวที "มีกลุ่มคุณยายวัย 70 กำลังจัดปาร์ตี้วันเกิดอยู่มุมหนึ่ง พวกเธอร้องตามกันหมดเลยว่า I can be a freak!" Blevins เล่าย้อนความหลัง

เพลงเอกของ Bathing Suits อย่าง〈I Can Be a Freak〉สุ่มตัวอย่างเนื้อเพลงจาก Estelle ภายหลังได้ Valentine Caulfield จาก Mandy, Indiana มารีมิกซ์ใหม่ เพลงนี้เป็นผลงานที่มีกระแสมากที่สุดของพวกเขาในตอนนี้ และยังอธิบายแก่นดนตรีของพวกเขาได้ดีที่สุด—ใต้ความอื้ออึงนั้น แท้จริงแล้วซ่อนโครงสร้างของเพลงป็อปเอาไว้ "เราเอาเสียงที่แสบแก้วหูไปยัดใส่ในรูปแบบของเพลงป็อป" Mulholland กล่าว "ถ้าให้สรุปเป็นคำประกาศของเรา ก็คงเป็นประโยคนี้แหละ"

EP แรก《Kill Bathing Suits》ที่ปล่อยออกมาในเดือนเมษายน มีเพลงทั้งหมดห้าเพลง ทุกเพลงถูกแต่งขึ้นระหว่างการแสดงสด รวมถึง〈Relay〉ที่มีจังหวะซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ และ〈Empathy〉ที่เป็นเพลงปิดท้าย ซึ่งในที่สุดก็สลายกลายเป็นเสียงฟีดแบ็ก ต้นปีนี้ที่เทศกาลดนตรี The Great Escape ในไบรตัน Blevins เคยปีนขึ้นไปบนนั่งร้านเหนือเวที แล้วกระโดดพุ่งลงมาหาผู้ชมจากที่สูง—สำหรับเธอแล้ว เส้นแบ่งระหว่างคนบนเวทีกับผู้ชมไม่ควรมีอยู่ตั้งแต่แรก

ปลายเดือนนี้ Bathing Suits จะปล่อยเพลงใหม่ ซึ่งเป็นผลงานแนวแดนซ์ที่แฝงบรรยากาศไม่สงบเล็กน้อย วงอธิบายว่านี่คือการเปลี่ยนทิศทางเสียงแบบเงียบๆ "เรายังคงเสียงดังอยู่" Blevins กล่าว "แต่เราอยากรู้ว่าจะควบคุมเสียงรบกวนยังไง เราอยากให้เสียงรบกวนเป็นเครื่องมือ ไม่ใช่กลับมาควบคุมเราแทน"