ในปี 1949 ชายคนหนึ่งชื่อ Jerzy Zalszupin เหยียบแผ่นดินบราซิลเป็นครั้งแรก คงไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะเปลี่ยนชื่อตัวเอง ไม่กี่ปีต่อมาเมื่อได้สัญชาติบราซิล เขาเปลี่ยนชื่อเป็น "Jorge" — การตัดสินใจครั้งนี้ในเวลาต่อมาถูกมองว่าเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในเส้นทางการออกแบบของเขา สถาปนิกชาวโปแลนด์ผู้รอดพ้นจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของนาซี ผ่านการโยกย้ายถิ่นฐานทั้งโรมาเนียและฝรั่งเศส นับจากนั้นก็มีอัตลักษณ์ที่สอง และมีบ้านแห่งที่สอง
Zalszupin เกิดที่กรุงวอร์ซอในปี 1922 ครอบครัวของเขาหนีการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิวไปยังโรมาเนีย เขาเรียนจบสถาปัตยกรรมที่บูดาเปสต์ มีเรื่องเล่าว่าเขาตัดสินใจเดินตามเส้นทางนี้เพราะได้เห็นภาพร่างของ Le Corbusier ในหนังสือเล่มหนึ่ง หลังจากนั้นเขาก็ย้ายไปฝรั่งเศสเพื่อร่วมงานฟื้นฟูเมือง Dunkirk หลังสงคราม ประสบการณ์เหล่านี้ในเวลาต่อมาถูก Lissa Carmona ซีอีโอและภัณฑารักษ์ของ ETEL อธิบายว่าเป็นรากฐานของ "ตรรกะงานไม้ที่มีเหตุผล" และ "ความสง่างามอันเงียบสงบของเส้นสาย" ในงานออกแบบของเขา — จนกระทั่งเขาได้พบกับบราซิล
หลังจากตั้งรกรากที่เซาเปาโล Zalszupin ก่อตั้งสตูดิโอเฟอร์นิเจอร์ L'Atelier ซึ่งเคยขยายจนมีพนักงานกว่า 200 คน สร้างสรรค์เฟอร์นิเจอร์ที่มีความล้ำยุคด้วยแผ่นไม้ดัดโค้งและพลาสติก Carmona ชี้ว่าผลงานในช่วงปี 1949 ถึง 1959 ที่เน้นใช้ไม้เป็นหลักคือช่วงที่ฝีมือของเขาโดดเด่นที่สุด เช่น ตู้หนังสือ Kovacs ที่สามารถจัดวางได้อย่างอิสระ หรือชุดโซฟาและเก้าอี้เท้าแขนซีรีส์ Cubo "ที่ผสานความมีเหตุผลเข้ากับงานฝีมือที่ประณีต และยังคงความสวยงามคลาสสิกไม่ล้าสมัย"
ผลงานสองชิ้นที่สะท้อนสไตล์ของเขาได้ดีที่สุดคือ เก้าอี้เท้าแขน Dinamarquesa: โครงไม้เรียบเนียนหุ้มด้วยเบาะนั่งนุ่ม จุดที่เบาะนั่งและที่วางแขนเชื่อมต่อกันในมุมใกล้ 90 องศา มีขอบยื่นออกมาเล็กน้อย เป็นรายละเอียดที่ซับซ้อนซึ่งพบได้น้อยในงานออกแบบยุคกลางศตวรรษ และรถเข็นชา Tea Trolley: บล็อกไม้ทรงเรขาคณิตประกอบกับล้อทองเหลืองขนาดใหญ่เกินจริง ให้ความรู้สึกขี้เล่นและมีมิติ ในปี 1962 Oscar Niemeyer ได้ติดต่อให้เขาออกแบบเฟอร์นิเจอร์และของตกแต่งภายในสำหรับเมืองหลวงใหม่ Brasília ที่เพิ่งสร้างเสร็จเมื่อสองปีก่อน นี่คือจุดสำคัญที่ทำให้ผลงานของ Zalszupin ถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ยุคโมเดิร์นนิสม์ของบราซิลอย่างเป็นทางการ
บ้านของเขา คือบ้านทั้งสองแห่งของเขา
Zalszupin เสียชีวิตที่เซาเปาโลในปี 2020 ด้วยอายุ 98 ปี ในช่วงยี่สิบปีสุดท้ายของชีวิต เขาทำงานร่วมกับ Carmona อย่างต่อเนื่อง และเคยมอบเอกสารพิมพ์ดีดกองหนึ่งให้เธอด้วยตัวเอง พร้อมพูดว่า "เธอชอบเรื่องราวของฉันมาก น่าจะชอบสิ่งนี้ด้วย" — นั่นคือบันทึกอัตชีวประวัติของเขา ต่อมา Carmona ได้จัดนิทรรศการย้อนอดีตให้เขา และปรับปรุงบ้านเก่าของเขาที่เซาเปาโลให้เป็น Casa Museu Zalszupin เพื่อใช้เป็นฐานอนุรักษ์และค้นคว้าวิจัย
บ้านหลังนี้เองก็เป็นภาพย่อของประวัติชีวิตของเขา เพดานใช้ไม้สน Riga ที่พบได้ทั่วไปในยุโรปตะวันออก ส่วนพื้นปูด้วยไม้กุหลาบชื่อดังของบราซิล วัสดุจากสองแหล่งกำเนิด สองพื้นผิว สนทนากันในพื้นที่เดียวกัน การใช้กระเบื้องสีสันสดใสยังแฝงเงาของสถาปัตยกรรมนอร์ดิกอยู่ด้วย สอดรับกับเทคนิคบ้านกระจกของ Lina Bo Bardi Carmona กล่าวว่าการอนุรักษ์บ้านหลังนี้ไม่ได้เป็นเพียงการรำลึกถึงบุคคลคนหนึ่ง "แต่เพื่อรักษาฉากชีวิตยุคโมเดิร์นนิสม์ของเซาเปาโลในทศวรรษ 1960 ไว้"
นิทรรศการย้อนอดีต《Warsaw – São Paulo – Milan. Jorge Zalszupin's Brazilian Modernism》จะจัดแสดงระหว่างวันที่ 20-24 เมษายน 2026 ที่ Torre Velasca เมืองมิลาน โดยมี Maria Murawsky เป็นภัณฑารักษ์และผู้ออกแบบนิทรรศการ ชื่อของนิทรรศการนี้ก็คือแผนที่เส้นทางชีวิตทั้งหมดของเขา จากวอร์ซอ สู่เซาเปาโล และในที่สุดก็ถูกยุโรปมองเห็นอีกครั้ง
