ประเด็นสำคัญ | Lee Daiwon ที่ MMCA Deoksugung จนถึงวันที่ 8 พฤศจิกายน: สวนผลไม้ ต้นแอปเปิ้ล และสีสัน

สาขา Deoksugung ของพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่และร่วมสมัยแห่งชาติในเกาหลีใต้จัดนิทรรศการย้อนหลัง "Nothing Here Makes You Sad" โดย Lee Daiwon (이대원) จนถึงวันที่ 8 พฤศจิกายน 2026 ผลงานประมาณ 120 ชิ้นและเอกสารสำคัญ 100 ชิ้นทำให้พื้นที่เพาะปลูก ต้นไม้ และทิวทัศน์ภูเขาที่คุ้นเคยเป็นพอร์ทัลเพื่อดูว่าจิตรกรเปลี่ยนภาษาในการวาดภาพอย่างไรในช่วงเวลาที่ยาวนาน

ภาพปก: 국립현대미술관 제공

ทำไมจึงวาดสวนผลไม้แห่งเดิมต่อเนื่องหลายปี?

ฟาร์มยังคงปรากฏในผลงานของ Lee Daiwon แต่การใช้ธีมซ้ำไม่ได้หมายความว่าจะมีภาพวาดเดียวกันซ้ำ ภาพระยะใกล้ มุมมองระยะไกล กิ่งก้าน และบล็อคสีในช่วงปีต่างๆ จะเปลี่ยนวิธีการเคลื่อนไหวของผู้ชมในภาพ การเปรียบเทียบวิธีการจัดพื้นที่ก่อนสามารถเปิดเผยการเปลี่ยนแปลงได้ดีกว่าการรีบระบุว่าเป็นต้นไม้ชนิดใด

หากคุณดูผลงานสองชิ้นจากยุคสมัยต่างๆ เคียงข้างกัน อันดับแรกคุณจะพบว่ายังมีตำแหน่งที่ชัดเจนในระยะไกลหรือไม่ จากนั้นดูว่าเส้นต่างๆ บรรยายถึงวัตถุหรือไม่ หรือเส้นเหล่านั้นค่อยๆ กลายเป็นจังหวะที่แผ่ขยายไปทั่วภาพหรือไม่ เนื้อหายังคงคุ้นเคย ทำให้มีโอกาสเห็นความแตกต่างเล็กๆ น้อยๆ

ต้นแอปเปิลเป็นมากกว่าวัตถุธรรมชาติ

"ต้นแอปเปิล" จากปี 2000 นำเสนอเป็นภาพวาดแนวนอนขนาดใหญ่ กิ่งก้านและสีช่วยให้มองเห็นได้เหมือนจริงและการรับชมแทบจะเป็นนามธรรมอยู่ร่วมกัน สามารถดูได้เป็นต้นไม้หรือจะก้าวไปข้างหน้าและสังเกตทิศทางของเส้น ความหนาแน่นของเส้น และวิธีที่สีต่างๆ ดึงเข้าหากัน

มองใกล้แล้วมองย้อนกลับไปก็มีประโยชน์ในตัวเอง เมื่อคุณเข้าใกล้มากขึ้น คุณสามารถใส่ใจกับฝีแปรงและสีในท้องถิ่น และเมื่อคุณถอยกลับไป คุณจะเห็นว่าภาพรวมทั้งหมดเชื่อมโยงกันอย่างไร ไม่จำเป็นต้องโต้แย้งว่าอันไหนถูกต้องระหว่างระยะทางทั้งสอง แต่งานเดียวกันนั้นให้ระดับที่แตกต่างกัน

นิทรรศการย้อนหลังยังนำผลงานกลับมาสู่การทำงานที่ยาวนานหลายชั่วโมง

นิทรรศการนี้ไม่เพียงแต่รวมซีรี่ส์ฟาร์มที่มีชื่อเสียงเท่านั้น แต่ยังรวมถึงผลงานและเอกสารสำคัญก่อนหน้านี้ด้วย ทำให้โลกแห่งสีสันมีกระบวนการก่อตัว ความสัมพันธ์ระหว่างจิตรกรกับงานฝีมือ จิตรกรรมตะวันออกและจิตรกรรมตะวันตกสามารถเข้าใจได้ผ่านผลงานและวัสดุร่วมกัน แทนที่จะมองภาพที่สดใสเป็นอารมณ์เดียว

สำหรับผู้ที่คุ้นเคยกับ Lee Daiwon เป็นครั้งแรก การระบุเบาะแสโดยการอ่านผลงานในช่วงระยะเวลาหนึ่งก่อน จากนั้นจึงพิจารณาเนื้อหาที่เกี่ยวข้องจะง่ายกว่าการจดบันทึกปีทั้งหมดพร้อมกัน ไฟล์เก็บถาวรจะให้พื้นหลัง ในขณะที่รูปภาพยังคงมีพื้นที่สำหรับการดู ทั้งสองสามารถเปรียบเทียบไปมาได้

ชื่อนิทรรศการที่สดใสไม่ได้หมายความว่าชีวิตจะเรียบง่ายและปราศจากความโศกเศร้า

ชื่อนิทรรศการใช้ถ้อยคำที่อ่อนโยนกว่าเพื่อชี้ให้เห็นถึงความรู้สึกของภาพวาด แต่ไม่ได้หมายความว่าชีวิตของจิตรกรมีเพียงความสุขเท่านั้น และไม่สามารถขยายการชมนิทรรศการเป็นการบำบัดเพื่อปรับปรุงอารมณ์ได้ คำถามที่น่าสนใจกว่านั้นคือ การสังเกต การควบคุม และการวิจัยสีในระยะยาวสามารถสร้างผลลัพธ์ที่ดูเหมือนแสงในภาพวาดได้อย่างไร

เมื่อดูนิทรรศการ คุณสามารถใส่ใจกับส่วนต่างๆ ที่ไม่ดึงดูดสายตาในทันที เช่น ช่องว่างระหว่างกิ่งก้าน จุดสีเล็กๆ ในพื้นหลัง และวิธีการรวมขอบ เมื่อรับชมช้าลง ความสว่างไม่ได้เป็นเพียงการจัดหมวดหมู่สี แต่ยังรวมถึงวิธีการจัดระเบียบทั้งเฟรมด้วย

จะจัดสถานที่ ค่าโดยสาร และกำหนดการเดินทางอย่างไร?

นิทรรศการตั้งอยู่ในห้องนิทรรศการ 1 ถึง 4 ของพระราชวังด็อกซูกุง MMCA ค่าเข้าชมอย่างเป็นทางการสำหรับนิทรรศการคือ 2,000 วอน และค่าเข้าพระราชวังถ็อกซูกุงเพิ่มเติมคือ 1,000 วอน พิพิธภัณฑ์ปิดทุกวันจันทร์และมีการเตรียมการในช่วงกลางคืน คุณสามารถตรวจสอบได้ก่อนออกเดินทางหน้านิทรรศการอย่างเป็นทางการของ MMCAและข้อมูลการเยี่ยมชมในแต่ละวัน เพื่อหลีกเลี่ยงการผสมผสานเวลาของพระราชวังและห้องนิทรรศการ

นิทรรศการย้อนหลังนี้เหมาะสำหรับการออกจากส่วนหนึ่งของทริปโซลเพื่อดูช้าๆ จากฟาร์มในฟาร์ม ต้นแอปเปิล ไปจนถึงหอจดหมายเหตุ ประเด็นไม่ได้อยู่ที่การเร่งรีบผ่านผลงานแต่ละชิ้น แต่เพื่อเปรียบเทียบว่าจิตรกรคนเดิมยังคงเข้าใจภูมิทัศน์ที่คุ้นเคยตลอดหลายทศวรรษอีกครั้งอย่างไร